มาตราสำคัญ อาญา (เนติ)

มาตราสำคัญ อาญา  (เนติ)

บทนิยาม

มาตรา  1 (1)(4)(7)(8)(9)(12)(13)(14)(15)

การใช้กฎหมายอาญา

มาตรา  4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11

โทษ

มาตรา  32, 33, 36, 38

ความรับผิดในทางอาญา

มาตรา  59, 60, 61, 62, 63, 67, 68, 69, 71, 72

พยายามกระทำความผิด

มาตรา  80, 81, 82

ตัวการและผู้สนับสนุน

มาตรา  83, 84, 86, 87, 88, 89

บทบัญญัติที่ใช้แกความผิดลหุโทษ

มาตรา  105, 106

ความผิดต่อเจ้าพนักงาน

มาตรา  136, 137, 138, 139, 140, 142, 143, 144, 145

ความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการ

มาตรา  147, 148, 149, 151, 152, 157, 161, 162,

ความผิดต่อเจ้าพนักงานในการยุติธรรม

มาตรา  167, 172, 173, 174, 175, 177, 179, 180, 181, 184, 188, 189, 190, 191, 199

ความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ในการยุติธรรม

มาตรา  200, 201, 204, 205

ความผิดเกี่ยวกับศาสนา

มาตรา  206, 207, 208,

ความผิดเกี่ยวกับความสงบสุขของประชาชน

มาตรา  209, 210, 213, 215, 216

ความผิดเกี่ยวกับการก่อให้เกิดภยันตราย

มาตรา  217, 218, 219, 220, 221, 222, 224, 225, 227, 228, 233, 236, 238

ความผิดเกี่ยวกับเงินตรา

มาตรา  249

ความผิดเกี่ยวกับเอกสาร

มาตรา  264, 265, 266, 267, 268

ความผิดเกี่ยวกับบัตรอิเล็กทรอนิกส์

มาตรา  269/1, 269/4, 269/5, 269/6, 269/7

ความผิดเกี่ยวกับหนังสือเดินทาง

มาตรา  269/8, 269/9,, 269/11, 269/12, 269/13, 269/14, 269/15

ความผิดเกี่ยวกับเพศ

มาตรา  276, 277, 278, 279, 282, 283, 283ทวิ, 284, 286

ความผิดต่อชีวิต

มาตรา  288, 289, 290, 291, 294

ความผิดต่อร่างกาย

มาตรา  295, 296, 297, 298, 299, 300

ความผิดฐานทำให้แท้งลูก

มาตรา  301, 302, 303, 304, 305(1)

ความผิดต่อเสรีภาพ

มาตรา  309, 310, 310ทวิ, 311, 312ตรี, 313, 314, 315, 316, 317, 318, 319

ความผิดฐานหมิ่นประมาท

มาตรา  326, 328, 329, 330, 331, 332(2)

ความผิดฐานลักทรัพย์และวิ่งราวทรัพย์

มาตรา  334, 335, 335ทวิ, 336, 336ทวิ

ความผิดฐานกรรโชก รีดเอาทรัพย์ ชิงทรัพย์ และปล้นทรัพย์

มาตรา  337, 338, 339, 340, 340ตรี

ความผิดฐานฉ้อโกง

มาตรา  341, 342(1), 343, 344, 345

ความผิดฐานโกงเจ้าหนี้

มาตรา  349, 350

ความผิดฐานยักยอก

มาตรา  352, 353, 354

ความผิดฐานรับของโจร

มาตรา  357

ความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์

มาตรา  358, 359, 360

ความผิดฐานบุกรุก

มาตรา  362, 364, 365

ลหุโทษ

มาตรา  371, 376, 390, 391, 392,393

มาตราสำคัญ แพ่ง ครอบครัว (เนติ)

มาตราสำคัญ แพ่ง ครอบครัว  (เนติ)

การสมรส

การหมั้น
มาตรา  1435, 1436, 1437, 1439, 1440, 1441, 1447/1, 1447/2

เงื่อนไขแห่งการสมรส
มาตรา  1448, 1451, 1452, 1453, 1454, 1458

ความสัมพันธ์ระหว่างสามีภริยา
มาตรา  1461, 1462

ทรัพย์สินระหว่างสามีภริยา
มาตรา  1465, 1466, 1467, 1469, 1471, 1472, 1474, 1475, 1476, 1480, 1481, 1490

ความเป็นโมฆะของการสมรส
มาตรา  1494, 1495, 1496, 1497, 1498, 1499

การสิ้นสุดแห่งการสมรส
มาตรา  1501, 1502, 1503, 1504, 1505, 1506, 1507, 1508, 1509, 1510, 1511, 1514, 1515, 1516, 1533, 1534

บิดามารดากับบุตร

บิดามารดา
มาตรา  1536, 1537, 1538,1546, 1547, 1556, 1558, 1560

สิทธิและหน้าที่ของบิดามารดาและบุตา
มาตรา  1562, 1563, 1564, 1574, 1575

บุตรบุญธรรม
มาตรา  1598/19, 1598/20, 1598/21, 1594/25, 1598/26, 1598/27, 1598/28, 1598/30, 1598/32, 1598/37

มาตราสำคัญ แพ่ง หุ้นส่วนและบริษัท (เนติ)

มาตราสำคัญ แพ่ง หุ้นส่วนและบริษัท  (เนติ)

บทเบ็ดเสร็จทั่วไป
มาตรา  1012, 1022, 1023,1023/1

ห้างหุ้นส่วนสามัญ

บทวิเคราะห์
มาตรา  1025

ความสัมพันธ์ระหว่างผู้เป็นหุ้นส่วนด้วยกันเอง
มาตรา  1029, 1030, 1033, 1035, 1040, 1042, 1048

ความเกี่ยวพันระหว่างผู้เป็นหุ้นส่วนกับบุคคลภายนอก
มาตรา  1049, 1050, 1051, 1052, 1053, 1054

การเลิกและชำระบัญชีห้างหุ้นส่วนสามัญ
มาตรา  1055 (3)(4)(5), 1056, 1057, 1058, 1060


การจดทะเบียนห้างหุ้นส่วนสามัญ
มาตรา  1065, 1068, 1069, 1070

ห้างหุ้นส่วนจำกัด

มาตรา  1077(2), 1079, 1080, 1082, 1083, 1087, 1088, 1091, 1092, 1093ล 1094

บริษัทจำกัด

สภาพและการตั้งบริษัทจำกัด
มาตรา  1096, 1105, 1106, 1108(2), 1113, 1114

หุ้นและผู้ถือหุ้น
มาตรา  1117, 1119, 1120, 1121, 1122, 1123, 1125, 1126, 1129, 1133, 1143

วิธีจัดการบริษัทจำกัด

บทเบ็ดเสร็จทั่วไป
มาตรา  1144

กรรมการ
มาตรา  1151, 1153/1, 1154, 1155, 1167, 1169, 1170

ประชุมใหญ่
มาตรา  1173, 1174, 1175, 1179, 1185, 1195

เงินปันผลและเงินสำรอง
มาตรา  1201

การเพิ่มทุนและการลดทุน
มาตรา  1220, 1222, 1225

เลิกบริษัทจำกัด
มาตรา  1236

การชำระบัญชีห้างหุ้นส่วนจดทะเบียน  ห้างหุ้นส่วนจำกัด  และบริษัทจำกัด
มาตรา  1249, 1272

มาตราสำคัญ แพ่ง ตั๋วเงิน (เนติ)

มาตราสำคัญ แพ่ง ตั๋วเงิน  (เนติ)

บทเบ็ดเสร็จทั่วไป
มาตรา  899, 900, 903, 904, 905

ตั๋วแลกเงิน

การออกและสลักหลังตั๋วแลกเงิน
มาตรา  909(2)(6), 910, 911, 913, 914, 915(1), 916, 917, 918, 919, 920, 921, 926

การรับรอง
มาตรา  927, 928

อาวัล
มาตรา  938, 939, 940

การใช้เงิน
มาตรา  941, 944

สิทธิไล่เบี้ยเพราะเขาไม่รับรองหรือไม่ใช้เงิน
มาตรา  959 ก) ข) (1)(2), 967, 969, 969(2)

ตั๋วสัญญาใช้เงิน

มาตรา  983 (2), 984, 985

เช็ค

มาตรา  988 (2)(7), 989, 990, 991, 992, 995, 997, 998, 1000

อายุความ

มาตรา  1001, 1002, 1003

ตั๋วเงินปลอม  ตั๋วเงินถูกลัก  และตั๋วเงินหาย

มาตรา  1006, 1007, 1008, 1009, 1011

มาตราสำคัญ แพ่ง ยืม – ค้ำประกัน – จำนอง – จำนำ (เนติ)

มาตราสำคัญ แพ่ง  ยืม – ค้ำประกัน – จำนอง – จำนำ  (เนติ)

ยืม

ยืมใช้คงรูป

มาตรา  640, 641, 643, 645, 646, 648

ยืมใช้สิ้นเปลือง

มาตรา  650, 651, 653, 654, 656

ค้ำประกัน

บทเบ็ดเสร็จทั่วไป

มาตรา  680, 681, 682, 685

ผลก่อนชำระหนี้

มาตรา  686, 687, 688, 689, 690, 691, 692

ผลภายหลังชำระหนี้

มาตรา  693, 694, 695, 696, 697

ความระงับสิ้นไปแห่งการค้ำประกัน

มาตรา  698, 699, 700, 701

จำนอง

บทเบ็ดเสร็จทั่วไป

มาตรา  702, 705, 707, 708, 711, 712, 713, 714

สิทธิจำนองครอบเพียงใด

มาตรา  716, 717, 718, 719, 720, 721

สิทธิและหน้าที่ของผู้รับจำนองและผู้จำนอง

มาตรา  722, 724, 726, 727

การบังคับจำนอง

มาตรา  728, 733

สิทธิและหน้าที่ของผู้รับโอนทรัพย์สินซึ่งจำนอง

มาตรา  736, 737

ความระงับสิ้นไปแห่งสัญญาจำนอง

มาตรา  744, 745

จำนำ

บทเบ็ดเสร็จทั่วไป

มาตรา  747, 750, 756,

สิทธิและหน้าที่ของผู้จำนำและผู้รับจำนำ

มาตรา  758, 759, 760, 761

การบังคับจำนำ

มาตรา  764, 765, 767

ความระงับสิ้นไปแห่งการจำนำ

มาตรา  769

มาตราสำคัญ แพ่ง ซื้อขาย – ขายฝาก – ให้ (เนติ)

มาตราสำคัญ แพ่ง  ซื้อขาย – ขายฝาก – ให้  (เนติ)

ซื้อขาย

บทเบ็ดเสร็จทั่วไป

มาตรา  454, 456

โอนกรรมสิทธิ์

มาตรา  458, 459, 460

ความรับผิดเพื่อความชำรุดบกพร่อง

มาตรา  472, 473

ความรับผิดในการรอนสิทธิ์

มาตรา  475,  476, 479, 481

ขายฝาก

มาตรา  491, 492, 496, 497, 498, 499, 501

ให้

มาตรา  521, 523, 525, 531, 532, 535

มาตราสำคัญ แพ่ง เช่าทรัพย์ – เช่าซื้อ (เนติ)

มาตราสำคัญ แพ่ง   เช่าทรัพย์ – เช่าซื้อ  (เนติ)

เช่าทรัพย์

บทเบ็ดเสร็จทั่วไป

มาตรา  537, 538, 544, 545

หน้าที่และความรับผิดของผู้ให้เช่า

มาตรา  546, 547, 549

หน้าที่และความรับผิดของผู้เช่า

มาตรา  552, 553, 554, 560

ความระงับแห่งสัญญาเช่า

มาตรา  564, 566, 567, 568, 569, 570

เช่าซื้อ

มาตรา  572, 573, 574

มาตราสำคัญ แพ่ง ละเมิด (เนติ)

มาตราสำคัญ แพ่ง  ละเมิด  (เนติ)

ความรับผิดเพื่อละเมิด

มาตรา  420, 421, 423, 425, 426, 427, 428

มาตรา  429, 430, 432, 433, 434, 436, 437

ค่าสินไหมทดแทน

มาตรา  438, 441, 442, 443, 445, 446

พ.ร.บ.ความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ.2539

มาตรา  5

มาตราสำคัญ แพ่ง นิติกรรม – สัญญา – หนี้ (เนติ)

มาตราสำคัญ แพ่ง  นิติกรรม – สัญญา – หนี้

นิติกรรม – สัญญา

มาตรา  152, 155, 172

ผลแห่งสัญญา

มาตรา  369, 370, 372, 374,

มัดจำและกำหนดเบี้ยปรับ

มาตรา 377, 378, 379, 380, 383,

เลิกสัญญา

มาตรา  386, 387, 388, 391

หนี้

มาตรา  203, 204, 213

มาตรา  217, 219, 224

มาตรา  226, 227, 228 

มาตรา  290, 291, 296

มาตรา  306, 308

มาตราสำคัญ แพ่ง ทรัพย์-ทรัพย์สิน (เนติ)

มาตราสำคัญ ทรัพย์-ทรัพย์สิน

ทรัพย์

มาตรา  144, 145, 146

บทเบ็ดเสร็จทั่วไป

มาตรา  1299, 1300, 1304(2)

การได้มาซึ่งกรรมสิทธิ์

มาตรา  1308, 1310, 1311,1312, 1314,1330, 1331, 1332

แดนแห่งกรรมสิทธิ์และการใช้กรรมสิทธิ์

มาตรา  1336, 1337, 1338, 1349, 1350

กรรมสิทธิ์รวม

มาตรา  1358,  1359,  1360

ครอบครอง

มาตรา  1367, 1368, 1375, 1381, 1382, 1385

ภาระจำยอม

มาตรา  1387, 1388, 1390, 1391, 1392, 1393, 1397, 1399, 1400, 1401

มาตราสำคัญอาญาภาค 1 (เนติฯ)

มาตราสำคัญ

***59,  **60,  *61,  *62,  63,  *67(1)(2),  **68,  69,  71, 

 **72,  *80,  *81,  *82,  *83,  **84,  **86,  87,   88,  89,

4,  5,  7,  8

มาตรา  59   เจตนา  ประมาท

                บุคคลจะต้องรับผิดในทางอาญาก็ต่อเมื่อได้กระทำโดยเจตนา เว้นแต่จะได้กระทำโดยประมาท

กระทำโดยเจตนา คือ  การกระทำโดยรู้สำนึกในการที่กระทำและในขณะเดียวกันผู้กระทำประสงค์ต่อผล หรือย่อมเล็งเห็นผลของการกระทำนั้น

ถ้าผู้กระทำมิได้รู้ข้อเท็จจริงอันเป็นองค์ประกอบของความผิด จะถือว่าผู้กระทำประสงค์ต่อผล หรือย่อมเล็งเห็นผลของการกระทำนั้นมิได้  (ขาดเจตนา)

กระทำโดยประมาท คือ  กระทำความผิดมิใช่โดยเจตนา แต่กระทำโดยปราศจากความระมัดระวังซึ่งบุคคลในภาวะเช่นนั้นจักต้องมีตามวิสัยและพฤติการณ์ และผู้กระทำอาจใช้ความระมัดระวังเช่นว่านั้นได้ แต่หาได้ใช้ให้เพียงพอไม่

การกระทำ ให้หมายความรวมถึงการให้เกิดผลอันหนึ่งอันใดขึ้นโดยงดเว้นการที่จักต้องกระทำเพื่อป้องกันผลนั้นด้วย

มาตรา  60 การกระทำโดยพลาด  คือ

1.  เจตนาที่จะกระทำต่อบุคคลหนึ่ง แต่ผลของการกระทำเกิดแก่อีกบุคคลหนึ่งโดยพลาดไป

ผล  ให้ถือว่าผู้นั้นกระทำโดยเจตนาแก่บุคคลซึ่งได้รับผลร้ายจากการกระทำนั้น

2.  แต่ในกรณีที่กฎหมายบัญญัติให้ลงโทษหนักขึ้น เพราะฐานะของบุคคลหรือเพราะความสัมพันธ์ระหว่างผู้กระทำกับบุคคลที่ได้รับผลร้าย มิให้นำกฎหมายนั้นมาใช้บังคับเพื่อลงโทษผู้กระทำให้หนักขึ้น

มาตรา  61 สำคัญผิดในตัวบุคคล  คือ

  เจตนาจะกระทำต่อบุคคลหนึ่ง แต่ได้กระทำต่ออีกบุคคลหนึ่งโดยสำคัญผิด

ผล  ผู้นั้นจะยกเอาความสำคัญผิดเป็นข้อแก้ตัวว่ามิได้กระทำโดยเจตนาหาได้ไม่

มาตรา  62     สำคัญผิดในข้อเท็จจริง

วรรคหนึ่ง

ข้อเท็จจริงถ้ามีอยู่จริงจะทำให้การกระทำไม่เป็นความผิด หรือทำให้ผู้กระทำไม่ต้องรับโทษ หรือได้รับโทษน้อยลง  แม้ข้อเท็จจริงนั้นจะไม่มีอยู่จริง แต่ผู้กระทำสำคัญผิดว่ามีอยู่จริง

ผล  ผู้กระทำย่อมไม่มีความผิด หรือได้รับยกเว้นโทษ หรือได้รับโทษน้อยลง แล้วแต่กรณี

วรรคสอง

                ถ้าความไม่รู้ข้อเท็จจริงตามความในวรรคสามแห่งมาตรา 59  หรือความสำคัญผิดว่ามีอยู่จริงตามความในวรรคแรก ได้เกิดขึ้นด้วยความประมาทของผู้กระทำความผิด

ผล  ให้ผู้กระทำรับผิดฐานกระทำโดยประมาท ในกรณีที่กฎหมายบัญญัติไว้โดยเฉพาะว่า การกระทำนั้นผู้กระทำจะต้องรับโทษแม้กระทำโดยประมาท

วรรคสาม

                 บุคคลจะต้องรับโทษหนักขึ้นโดยอาศัยข้อเท็จจริงใด บุคคลนั้นจะต้องได้รู้ข้อเท็จจริงนั้น

มาตรา  63  ผลธรรมดา

ถ้าผลของการกระทำความผิดใดทำให้ผู้กระทำต้องรับโทษหนักขึ้น ผลของการกระทำความผิดนั้นต้องเป็นผลที่ตามธรรมดาย่อมเกิดขึ้นได้

มาตรา  67 จำเป็น  มี  2  กรณีคือ

(1)  อยู่ในที่บังคับ หรือภายใต้อำนาจซึ่งไม่สามารถหลีกเลี่ยงหรือขัดขืนได้

(2)  เพื่อให้ตนเองหรือผู้อื่นพ้นจากภยันตรายที่ใกล้จะถึงและไม่สามารถหลีกเลี่ยงให้พ้นโดยวิธีอื่นใดได้ เมื่อภยันตรายนั้นตนมิได้ก่อให้เกิดขึ้นเพราะความผิดของตน

กระทำนั้นไม่เป็นการเกินสมควรแก่เหตุ

ผล  ผู้นั้นไม่ต้องรับโทษ

มาตรา  68  ป้องกัน

1.  มีภยันตรายซึ่งเกิดจากการประทุษร้ายอันละเมิดต่อกฎหมายและเป็นภยันตรายที่ใกล้จะถึง

2.  จำต้องกระทำการใดเพื่อป้องกันสิทธิของตนหรือของผู้อื่น

3.  พ้นภยันตรายซึ่งเกิดจากการประทุษร้ายอันละเมิดต่อกฎหมาย

4.  ถ้าได้กระทำพอสมควรแก่เหตุ

ผล  การกระทำนั้นเป็นการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมาย ผู้นั้นไม่มีความผิด

มาตรา  69  ป้องกันเกินสมควรแก่เหตุ  หรือเกินกว่ากรณีแห่งความจำเป็น

1.  ในกรณีที่บัญญัติไว้ในมาตรา  67  และมาตรา  68

2.  ได้กระทำไปเกินสมควรแก่เหตุ หรือเกินกว่ากรณีแห่งความจำเป็น หรือเกินกว่ากรณีแห่งการจำต้องกระทำเพื่อป้องกัน

ผล  ศาลจะลงโทษน้อยกว่าที่กฎหมายกำหนดไว้สำหรับความผิดนั้นเพียงใดก็ได้

มาตรา  71  ความผิดกระทำระหว่างสามีภริยา

1.  เป็นความผิดตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา 334 ถึงมาตรา 336  วรรคแรก และมาตรา 341 ถึงมาตรา 364

2.  เป็นการกระทำที่สามีกระทำต่อภริยา หรือภริยากระทำต่อสามี

ผล  ผู้กระทำไม่ต้องรับโทษ

วรรคสอง

1. เป็นความผิดตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา 334 ถึงมาตรา 336  วรรคแรก และมาตรา 341 ถึงมาตรา 364

2.  ถ้าเป็นการกระทำที่ผู้บุพการีกระทำต่อผู้สืบสันดาน ผู้สืบสันดานกระทำต่อผู้บุพการี หรือพี่หรือน้องร่วมบิดามารดาเดียวกันกระทำต่อกัน

ผล  ศาลจะลงโทษน้อยกว่าที่กฎหมายกำหนดไว้สำหรับความผิดนั้นเพียงใดก็ได้

มาตรา  72  บันดาลโทสะ  คือ

1.  ถูกข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรม

2.  กระทำความผิดต่อผู้ข่มเหงในขณะนั้น

ผล  ศาลจะลงโทษผู้นั้นน้อยกว่าที่กฎหมายกำหนดไว้สำหรับความผิดนั้นเพียงใดก็ได้

มาตรา  80  พยายามกระทำความผิด

1.  ลงมือกระทำความผิด

2.  กระทำไปไม่ตลอด หรือกระทำไปตลอดแล้วแต่การกระทำนั้นไม่บรรลุผล

ผล  ผู้นั้นพยายามกระทำความผิด

มาตรา  81  พยายามกระทำความผิดซึ่งไม่บรรลุผลได้อย่างแน่แท้

1.  กระทำการโดยมุ่งต่อผลซึ่งกฎหมายบัญญัติเป็นความผิด

2.  การกระทำนั้นไม่สามารถจะบรรลุผลได้อย่างแน่แท้  เพราะ
2.1  เหตุปัจจัยซึ่งใช้ในการกระทำ  หรือ
2.2  เหตุแห่งวัตถุที่มุ่งหมายกระทำต่อ

ผล  ถือว่าผู้นั้นพยายามกระทำความผิด

มาตรา  82  ยับยั้งหรือกลับใจ

1.  พยายามกระทำความผิด

2.  ยับยั้งเสียเองไม่กระทำการให้ตลอด หรือกลับใจแก้ไขไม่ให้การกระทำนั้นบรรลุผล

ผล  ผู้นั้นไม่ต้องรับโทษสำหรับการพยายามกระทำความผิดนั้น

แต่ถ้าการที่ได้กระทำไปแล้วต้องตามบทกฎหมายที่บัญญัติเป็นความผิด ผู้นั้นต้องรับโทษสำหรับความผิดนั้นๆ

มาตรา  83  ตัวการ

1.  ความผิดใดเกิดขึ้นโดยการกระทำของบุคคลตั้งแต่สองคนขึ้นไป

2.  ผู้ที่ได้ร่วมกระทำความผิดด้วยกันนั้นเป็นตัวการ

ผล  ต้องระวางโทษตามที่กฎหมายกำหนดไว้สำหรับความผิดนั้น


มาตรา  84  ผู้ใช้  

วรรคแรก

1.  ผู้ใดก่อให้ผู้อื่นกระทำความผิด
1.1  ด้วยการใช้
                     1.2  บังคับ
                     1.3  ขู่เข็ญ
                     1.4  จ้าง
                     1.5  วาน หรือ
                     1.6  ยุยงส่งเสริม หรือ
                     1.7  ด้วยวิธีอื่นใด

ผล  ผู้นั้นเป็นผู้ใช้ให้กระทำความผิด

วรรคสอง

1.  ถ้าผู้ถูกใช้ได้กระทำความผิดนั้น

ผล  ผู้ใช้ต้องรับโทษเสมือนเป็นตัวการ

2.  ถ้าความผิดมิได้กระทำลง
2.1   เพราะผู้ถูกใช้ไม่ยอมกระทำ
2.2   ยังไม่ได้กระทำ หรือ
2.3  เหตุอื่นใด

ผล  ผู้ใช้ต้องระวางโทษเพียงหนึ่งในสามของโทษที่กำหนดไว้สำหรับความผิดนั้น



มาตรา  86  ผู้สนับสนุน

1.  กระทำด้วยประการใด  ๆ อันเป็นการช่วยเหลือ หรือให้ความสะดวกในการที่ผู้อื่นกระทำความผิดก่อนหรือขณะกระทำความผิด

2.  แม้ผู้กระทำความผิดจะมิได้รู้ถึงการช่วยเหลือหรือให้ความสะดวกนั้นก็ตาม

ผล   ผู้นั้นเป็นผู้สนับสนุนการกระทำความผิด



มาตรา  87  ขอบเขตการใช้หรือการสนับสนุน

1.  ในกรณีที่มีการกระทำความผิดเพราะมีผู้ใช้ให้กระทำตามมาตรา 84อ หรือโดยมีผู้สนับสนุนตามมาตรา 86

2.  ความผิดที่เกิดขึ้น ผู้กระทำได้กระทำไปเกินขอบเขตที่ใช้ หรือ หรือเกินไปจากเจตนาของผู้สนับสนุน

ผล  ผู้ใช้ให้กระทำความผิด หรือผู้สนับสนุนการกระทำความผิด แล้วแต่กรณี ต้องรับผิดทางอาญาเพียงสำหรับความผิดเท่าที่อยู่ในขอบเขตที่ใช้ หรืออยู่ในขอบเขตแห่งเจตนาของผู้สนับสนุนการกระทำความผิดเท่านั้น

3.  แต่ถ้าโดยพฤติการณ์อาจเล็งเห็นได้ว่า อาจเกิดการกระทำความผิดเช่นที่เกิดขึ้นนั้นได้จากการใช้ หรือการสนับสนุน ผู้ใช้ให้กระทำความผิด หรือผู้สนับสนุนการกระทำความผิด แล้วแต่กรณี

ผล  ต้องรับผิดทางอาญาตามความผิดที่เกิดขึ้นนั้น


มาตรา  88  การขัดขวางของผู้ใช้  หรือผู้สนับสนุน

1.  ถ้าความผิดที่ได้ใช้ หรือที่ได้สนับสนุนให้กระทำ

2.  กระทำถึงขั้นลงมือกระทำความผิด

3.  เนื่องจากการเข้าขัดขวางของผู้ใช้ หรือผู้สนับสนุน ผู้กระทำได้กระทำไปไม่ตลอด หรือกระทำไปตลอดแล้ว แต่การกระทำนั้นไม่บรรลุผล

ผล  ผู้ใช้คงรับผิดเพียงที่บัญญัติไว้ในมาตรา 84  วรรคสอง

ส่วนผู้สนับสนุนนั้นไม่ต้องรับโทษ



มาตรา  89  เหตุส่วนตัว  เหตุในลักษณะคดี

1.  ถ้ามีเหตุส่วนตัวแก่ผู้กระทำความผิดคนใด
1.1  อันควรยกเว้นโทษ
1.2  ลดโทษ หรือ
1.3  เพิ่มโทษ

ผล  จะนำเหตุนั้นไปใช้แก่ผู้กระทำความผิดคนอื่นในการกระทำความผิดนั้นด้วยไม่ได้

2.  ถ้าเป็นเหตุในลักษณะคดี
2.1  อันควรยกเว้นโทษ
2.2  ลดโทษ หรือ
2.3  เพิ่มโทษ

ผล   ให้ใช้แก่ผู้กระทำความผิดในการกระทำความผิดนั้นด้วยกันทุกคน


มาตรา  4  การกระทำผิดในราชอาณาจักร

               1.  กระทำความผิดในราชอาณาจักร 

                ผล  ต้องรับโทษตามกฎหมาย

          2.  การกระทำความผิดในเรือไทยหรืออากาศยานไทย
          
                  2.1  ไม่ว่าจะอยู่ ณ ที่ใด 

            ผล  ให้ถือว่ากระทำความผิดในราชอาณาจักร


มาตรา  5  การกระทำส่วนหนึ่งส่วนใดได้กระทำในราชอาณาจักร

                 1.  ความผิดใดที่การกระทำ แม้แต่ส่วนหนึ่งส่วนใด
               
                 1.1  ได้กระทำในราชอาณาจักร 
          
                 1.2  ผลแห่งการกระทำเกิดในราชอาณาจักร 
                       1.2.1  โดยผู้กระทำประสงค์ให้ผลนั้นเกิดในราชอาณาจักร หรือ
                       1.2.2  โดยลักษณะแห่งการกระทำ ผลที่เกิดขึ้นควรเกิดในราชอาณาจักร หรือ
                       1.2.3  ย่อมจะเล็งเห็นได้ว่าผลนั้นจะเกิดในราชอาณาจักรก็ดี 

             ผล  ให้ถือว่าความผิดนั้นได้กระทำในราชอาณาจักร

มาตรา  7  ความผิดนอกราชอาณาจักรต่อไปนี้

             (2 ทวิ) ความผิดเกี่ยวกับเพศตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา 282 และมาตรา 283

             (3)  ความผิดฐานชิงทรัพย์ ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา 339 และความผิดฐานปล้นทรัพย์ ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา 340  ซึ่งได้กระทำในทะเลหลวง

            ผล  จะต้องรับโทษในราชอาณาจักร 

มาตรา  8  กระทำความผิดนอกราชอาณาจักร

              (ก)  ผู้กระทำความผิดนั้นเป็นคนไทย และรัฐบาลแห่งประเทศที่ความผิดได้เกิดขึ้น หรือผู้เสียหายได้ร้องขอให้ลงโทษ

                  (ข)  ผู้กระทำความผิดนั้นเป็นคนต่างด้าว และรัฐบาลไทยหรือคนไทยเป็นผู้เสียหาย และผู้เสียหายได้ร้องขอให้ลงโทษ

             เป็นความผิดดังต่อไปนี้
          
              (2) ความผิดเกี่ยวกับเอกสาร
                    (2/1)   ความผิดเกี่ยวกับบัตรอิเล็กทรอนิกส์
                    (2/2)  ความผิดเกี่ยวกับหนังสือเดินทาง
              (3) ความผิดเกี่ยวกับเพศ 
              (4) ความผิดต่อชีวิต 
              (5) ความผิดต่อร่างกาย
              (8) ความผิดฐานลักทรัพย์และวิ่งราวทรัพย์ 
              (9) ความผิดฐานกรรโชก รีดเอาทรัพย์ ชิงทรัพย์ และปล้นทรัพย์ 
              (10) ความผิดฐานฉ้อโกง 
              (11) ความผิดฐานยักยอก 
              (12) ความผิดฐานรับของโจร

          ผล  ต้องรับโทษภายในราชอาณาจักร

มาตรา  9  เจ้าพนักงานของรัฐบาลไทยกระทำความผิดนอกราชอาณาจักร

             1.  เจ้าพนักงานของรัฐบาลไทยกระทำความผิด

             2.  เป็นความผิดที่บัญญัติไว้ในมาตรา 147 ถึงมาตรา 166 และมาตรา 200 ถึงมาตรา 205

             3.  ได้กระทำครวามผิดนอกราชอาณาจักร 

          ผล  ต้องรับโทษในราชอาณาจักร


มาตรา  105  ผู้ใดพยายามกระทำความผิดลหุโทษ ผู้นั้นไม่ต้องรับโทษ


มาตรา 106   ผู้สนับสนุนในความผิดลหุโทษ  ไม่ต้องรับโทษ


ขอให้ทุกท่านประสบความสำเร็จในการสอบ